Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2020

Ποδήλατο

 Κοίταξα τη γάμπα σου

εξοργισμένη να σπρώχνει το πετάλι

τρελαμένη να τρέχει πιο πέρα από 'μένα

να προσπαθεί μανιωδώς να με πετάξει απ' τη ζωή σου

λες και δεν ήμουν εγώ μέρος της

λες και δεν σε έσωσε η ύπαρξη μου

ένα κάρο φορές

από τον θάνατο

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2020

Θανατολαγνεία

Έφτασα στην πηγή
και νερό δεν ήπια.

Ίσως να στέρεψε χρόνια τώρα η πηγή
ίσως κι εγώ να μη γνωρίζω τα μονοπάτια
σε δύσβατες τέτοιες περιοχές όπως κι αυτή

Ίσως απλά να μην ήθελα ποτέ να ξεδιψάσω
παρά να στέκω μετέωρη
η γλώσσα μου απλωμένη

Στραγγισμένη και ιδρωμένη

Με τη δικαιολογία της μη προσφοράς
να περιμένω να πεθάνω
αφού ο θάνατος
είναι το μόνο που τελικά θα με γλιτώσει
από την ολόδική μου απελπισία

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020

Είσαι κοντός τελικά
Αλλά είσαι ψηλός
Είσαι χίλια πρόσωπα
Όλοι σας σχεδόν
αφήσατε λίγα από τα μαλλιά σας
στο κεφάλι εκείνου του κρεβατιού
- Λέω σχεδόν
γιατί υπήρξαν και φαλακροί -
Είσαι κάθε πτυχή
της ναρκισσιστικής μου αναδίπλωσης

Στατιστικά μιλώντας
Κάποιος από αυτούς θα είναι
ξάδερφός μου
Το χάνω πάλι
Αλλά είμαι, δυστυχώς, υγιέστατη
Καμιά δικαιολογία
Παραληρώ
Τελειώνω

Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020

Είμαι στο Schiphol με 39 πυρετό

Είσαι απέναντι και
οι πατούσες σου φλερτάρουν
Φλερτάρουν με το βιβλίο σου,
με τα παπούτσια σου,
η μία με την άλλη
και άσχετα αν το ξέρεις ή όχι
φλερτάρουν και μαζί μου

Μέσα στις παραισθήσεις της υπερθέρμανσης
Φαντασιώνομαι να ξαπλώνω κάτω από το κάθισμα σου
και να εφαρμόζω τις δικές μου στις δικές σου

Έχω την παράξενη ευφορία
που σε πιάνει στο ζενίθ του πυρετού

Κρύβεις τα πατουσάκια
Στα κακόγουστα σανδάλια σου
Τελειώνει η παράσταση
Κι εγώ
Αιθεροβατώ βαριά
προς την πύλη

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019

Μέσα στο χάος της μετάβασης
από το πανεπιστήμιο στην πραγματικότητα
μέσα σ' αυτή τη δεύτερη εφηβεία
το απαλό σου δέρμα,
τα σγουρά μαλλιά σου,
τα μαγουλάκια σου όταν έκανες
γαργάρες με Λίστεριν,
η μυρωδία σου,
ο έρωτάς σου

όλα

με κράτησαν ζωντανή

Ακραία Αμήχανη Γυναίκα

Βίλυ,

σχεδόν δυο χρόνια μαζί σου,
υιοθέτησα κάτι από τη γοητευτική σου αμηχανία

Σήμερα,
σε μια προσπάθεια για φλερτ,
αναρωτήθηκα
αν μόνο επάνω σου
έδειχνε τόσο μαγική
αυτή η συστολή
κι εγώ έχω γίνει

μετά από εσένα

απλά περίεργη

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2019

Απειλές, αλλά πραγματωμένες

Θα κάνω το ένα πράγμα
Που δε θέλεις να κάνω
Και μετά θα πω ψέματα
Ότι τίποτα δε συνέβη

Δεν έχεις ιδέα
πόσο αδυνατούσα να παραδεχθώ το τερατώδες μου, αλλά να το:
Ξέρω να καταβροχθίζω
Αυτή είναι η υπερδύναμή μου


Μάνα, τ' ακούς;
Το παιδί σου έγινε αυτό που πάντα φοβόσουν
Έγινε χοντρό


Θα φάω τα πάντα
Και το πιο μικρό, γλυκό συναίσθημα
Που μπορεί καταλάθος να σου έχει περισσέψει
Μέχρι όλα να μυρίσουν από τη βοθρίλα της ανάσας μου
Και εσύ να μη θυμάσαι
Τι στην ευχή είναι έστω εντάξει σε εμένα
Ή στην ύπαρξη σου γενικότερα


Παρ'όλ'αυτά με λατρεύεις
Γελάω
Σχεδόν λατρεύεις την αρρώστια μου
Ψάχνεις την υποτίμηση μου:
επιτέλους, κάποιος σου φέρεται όπως έχεις ανάγκη

Έτσι μπορείς να ρουφάς κι εσύ από εμένα
Τι άλλο
πέρα από το πόσο απελπισμένα τρελή είμαι
Σου αποδίδει μια κάποια σημασία η όλη κατάσταση
αφού κάπου μέσα στο παράλογο μου
Εσύ, ο σωτήρας μου,
Στέκεσαι
Πιο τρελός και από μένα την ίδια

Πιο τρελός, αφού ξέρεις ότι δεν έχω τρίχες
αλλά βελόνες
κι επιμένεις να με αγκαλιάζεις αποπνηκτικά

Δεν έχω χείλη,
αλλά ξυράφια
Κάθε φορά που μπαίνεις μέσα μου
Δε γουστάρεις εμένα
Αλλά την αδρεναλίνη της παράνοιας,
της πιθανότητας να πάψεις,
να χάσεις ό, τι σου έχει απομείνει

Δεν είναι και πολλά αλλά
έχω μια υπέροχη ικανότητα να τα διογκώνω
Μόνο για να τα εκμηδενίσω βίαια και πανεύκολα ξανά


Το ξέρεις, και το ξέρω κι εγώ:

Δε σε τρελαίνει το άτομο μου καθ'αυτό
Αλλά το πόσο υπέροχος πρέπει να είσαι
Για να κατάφερε κάποια σαν εμένα
Να συγκεντρωθεί επάνω σου
Για παραπάνω από πέντε λεπτά

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019

Σκέφτομαι ξανά και ξανά
Να μου κλείνεις το μάτι χαριτωμένα ένα βράδυ
Λογικά έχεις τικ
Ή 
Όπως κι εγώ
νιώθεις άβολα όταν αρέσεις


Ψηλά, μελαχρινά αγόρια
εσείς, γύρω στα τριάντα,
μου έχετε πάρει τα μυαλά
Αλλά έχετε
ή κρισάρα
ή γκόμενα

Ευτυχώς, πάντως, 
καμιά διάθεση να με σώσετε

Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019

Για τη διψασμένη ξανθιά στο Καφεκοπτείο

Με ρωτάς γιατί διψάω τόσο πολύ
Αλλά για να σου εξηγήσω θα χρειαστούμε:
Τρεις ώρες,
διευκόλυνση ψυχοθεραπευτή,
διαιτητή για τα παράπονα,
μεταφραστή για τα αλλόγλωσσα βρισίδια,
τη μάνα μου τουλάχιστον τέσσερις περιφέρειες μακριά
και ηρεμιστικά για να αποφευχθεί το έγκλημα


Θα σου αποκαλύψω ότι διψάω γιατί θέλω να σε βλέπω
                                 (με ψιλή φωνή: )
"Στην πραγματικότητα ποτίζω τα φυτά σας έξω"
Τρεις μήνες μετά θα ψάχνεστε πώς και μαράθηκαν

Εν τέλει δε θα φταίω εγώ
Αλλά και πάλι νιώθω τύψεις
Είμαι βασικά ακραία ενοχική,
καλύτερα να ψαχτώ

Καλύτερα να ψαχτώ
και να μη σας φλερτάρω
γιατί
πέος στο πέος
Ξέχασα τελικά γιατί διψούσα

και τσάμπα τους φωνάξαμε τους τόσους ειδικούς

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2019

Τόσα βρώμικα δάχτυλα μετά
Κι όμως
Το μέσα μου παραμένει ανοιχτό
και ακραία φιλόξενο
Έτοιμο να δεχθεί την επόμενη συμβολή
Μόνο για να διαπιστώσει ξανά την αληθινή του έλλειψη
Την ώρα που προσφέρει τον ιδρώτα της απελπισίας του


Στην πραγματικότητα
έχει καταδικάσει τον εαυτό του
σε ανεπανόρθωτη πικρία