Το αλκοόλ διαδέχεται τον καφέ

Το σεξ το αλκοόλ

Το φαγητό το σεξ

Το φαγητό το φαγητό

Το Φαγητό, Το Φαγητό, Το Φαγητό

Πάντα αργώ

Είμαι ακόμα στο δρόμο όταν τελειώνουν τα πράγματα

Παίρνω τηλέφωνο να ενημερώσω ότι έρχομαι

Και όταν καταφέρνω να φτάσω

Έχουμε ήδη το μνημόσυνο

Τι να κάνω κι εγώ, πιάνω μια καρέκλα και τον κλαίω

Το μόνο αλκοολούχο που δε θεωρώ κατάχρηση

Είναι το κονιάκ

Μέσα στο γελοίο των εκδραματίσεών μου

Η στιγμή που θα σηκώσω το χέρι

Και θα παραγγείλω αυτό το άθλιο ποτό

Είναι μια αναγνώριση της κατάστασής μου

Ακόμα και αν,
όταν το πίνω,

Φλερτάρω πάλι με τη σερβιτόρα

Ηλίθια

Είμαι

Κόμπλεξ κατωτερότητας

Δεν έχω ξαναδεί πιο όμορφο άντρα από εσένα

Ή 

Από κάθε άντρα που μου είπε "όχι"

Διαλύομαι
Διαλύομαι
Διαλύομαι

Δεν είμαι δοχείο
Για να δεχθώ το οτιδήποτε

Είμαι δισδιάστατη
Δεν υπάρχει κάπου να μπείτε
Απλά με διαπερνάτε
Και περνάτε στην απέναντι μεριά

Σε τσίμπησα από ένα pool τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων


Πώς ήξερα
Ότι είσαι εσύ ο κατάλληλος
Να μου προσφέρεις ικανοποίηση
Και να μου την πάρεις αναδρομικά εκμηδενίζοντας την
Εκμηδενίζοντας την τάση σου
για τη δική μου προσφορά;


Κόβει το μάτι μου
Όταν θέλω να μαζοχιστώ
Το αυτομαστίγωμα
Παίρνει το πρόσωπο της επιλογής

Τέλος ΙΙΙ

Πονάει γιατί δεν πονάει
Το δικό μας Σινικό Τείχος
δύο μετρό προς αντίθετες κατευθύνσεις
Δεν αγγίζεις τίποτα
Παρελθόν με τα όλα σου
Εκτός από το τώρα μου

Γύρισα σπίτι και κοιμήθηκα.

Τόσο φυσικά
συνέχισα τη ζωή μου

Τέλος ΙΙ

Παρ'όλο που θυμάμαι
Θυμάμαι τόσα πολλά
Σε ξέρω αιώνες
Και δε σε γνώρισα ποτέ μου

Στέκεσαι απέναντι
Και οι δυο χωρίς καμιά τάση να αγκαλιαστούμε

Η παρουσία σου είναι φάντασμα
Το οστεομένο μου παρελθόν
Να μου θυμίσει πάλι
την ανικανότητα μου

Τέλος Ι

Από τότε που σταμάτησα να προσποιούμαι
έλαμψα σα μαύρη τρύπα
Συνέχεια ιδρωμένη
Παραιτημένη λόγω έλλειψης κινήτρου
Απορριμμένη και απορημένη
Πολύ ελεγκτική
Πολύ ανασφαλής
Πολύ ωραίος κώλος

Μου δόθηκε τόση
τόση τύχη
τόση χαρά

Μου λείπεις
Και δε σε αντέχω

Οικεία συναισθήματα, αυτοτιμωρητική με τη βούλα αλλά μεγάλη κότα για αυτοκαταστροφική.

Ξανά ανικανοποίητη

Έχει απομείνει ο απόηχος της ανάμνησης σου (ούτε καν η ίδια η ανάμνηση)


Το prompt στο terminal: dorian
Τα ποιήματα μου: σχεδόν όλα
Και οι ακραία ναρκισιστικές συμπεριφορές μου
Φόρος τιμής στην απώλεια σου


Δεν έμεινε σχεδόν τίποτα από εσένα
Τα πήρα όλα


Γιώργο,
Ό, τι δε μου έδωσες στην πραγματική ζωή
Στο πήρα μέσα από τη Δημιουργία μου

Δε λειτουργεί τίποτα σωστά
Δεν μου λείπει πυξίδα -
τα πράγματα είναι τρομακτικότερα:
Δεν υπάρχουν πόλοι

Στέκομαι
Αυτό απλά

Είμαι καυλωμένη
Είμαι διασκορπισμένη
Πιάνω όλοκληρο το σύμπαν
Κι όμως, δεν μπορώ να βγω
απ' το δωμάτιό μου